HEHEHEHEHEHEHEH, alltaf finnst mér það jafn fynndið þegar ég er spurð að því hvort ég sé ólett, og þá meina ég útaf því það er ekki í fyrsta og ekki annað skiptið sem ég er spurð að þessu hérna í vinnunni. Á endanum verða þessar blessuðu kellur hérna búnar að kjarta í mann krakka áður en maður veit af, eins gott að passa sig. En hér með leiðréttist það ef einhver hefur heyrt þetta hér um helgina að ÉG ER EKKI ÓLETT. Þessi litlu yndislegu kríli koma bara þegar og ef þeim er ætlað að koma.