Það sem er ósanngjarnt við lífið, er hvernig það endar. Ég meina, lífið er erfitt. Það tekur langn tíma. Og hvað færðu þegar því lýkur? Dauða. Hvað er það einhverskonar bónus? Ég held hringurinn sé öfugur. Maður ætti að deyja fyrst. Búa svo á elliheimili. Manni yrði sparkað þaðan þegar maður væri orðinn of ungur og fengi gullúr fyrir vikið. Færi að vinna. Maður ynni í fjörtíu ár þangað til maður yrði nógu ungur til að njóta lífins, stunda party gera sig klárann fyrir menntaskóla. Svo færi maður í grunnskóla. Næst yrði maður bara barn. Léki sér, bæri enga ábyrgð. Yrði úngabarn. Skriði til baka inn í "kúluna" og eyddi síðustu 9 mánuðunum fljotandi um.......... og endað svo með fúllnæingu!!!! Ó hvað lifið væri nú nice ef það væri svona.